صفر تا صد جزئیات جنگنده F - 22 رپتور؛ سرعت و توان بمباران این جنگنده چقدر است و در اطراف ایران چه میکند؟
اگر به دنبال پاسخی سریع و شفاف دربارهی جایگاه این پرنده در دنیای نظامی هستید، باید بگوییم جنگنده اف ۲۲ با تکیه بر ترکیب بینظیری از پنهانکاری (Stealth)، سرعت سوپرکروز و مانورپذیری بالا، همچنان به عنوان مرگبارترین شکارچی آسمان شناخته میشود. این هواپیما که برای تضمین برتری مطلق هوایی ساخته شده، با وجود توقف تولید، هنوز هم استانداردی است که سایر جنگندههای جهان با آن سنجیده میشوند. در ادامه به بررسی دقیق و جذاب این شاهکار مهندسی میپردازیم که چگونه مرزهای تکنولوژی را جابهجا کرده است.
سرعت جنگنده اف ۲۲
وقتی صحبت از برتری هوایی میشود، سرعت یکی از فاکتورهای حیاتی است، اما نه هر سرعتی. آنچه سرعت جنگنده اف ۲۲ را از سایر رقبا متمایز میکند، نحوه دستیابی و حفظ این سرعت است. در دنیای هوانوردی نظامی، اکثر هواپیماها برای شکستن دیوار صوتی مجبورند از پسسوز (Afterburner) استفاده کنند. این کار سوخت بسیار زیادی مصرف میکند و عملا مدت زمان پرواز با سرعت بالا را به چند دقیقه محدود میکند.
اما داستان در مورد رپتور متفاوت است. این پرنده به دو موتور قدرتمند Pratt & Whitney F۱۱۹ مجهز شده که به آن اجازه میدهد بدون روشن کردن پسسوز، به سرعتی معادل ۱.۸ ماخ (حدود ۱۹۶۰ کیلومتر بر ساعت) برسد. این قابلیت که «سوپرکروز» (Supercruise) نام دارد، به خلبان اجازه میدهد مسافتهای طولانی را با سرعت صوت طی کند و در کمترین زمان ممکن خودش را به منطقه درگیری برساند، بدون اینکه نگران تمام شدن سریع سوخت باشد.
البته اگر خلبان تصمیم بگیرد از تمام توان موتورها استفاده کند، سرعت نهایی به بیش از ۲.۲۵ ماخ خواهد رسید. تصور کنید جسمی با وزن حدود ۳۰ تن با چنین سرعتی در آسمان حرکت کند؛ این یعنی انرژی جنبشی عظیمی که فرار از دست آن برای هر دشمنی تقریبا غیرممکن است.
رقص مرگبار در آسمان؛ مانورپذیری رپتور
قدرت جنگنده اف ۲۲ فقط در سرعت خطی خلاصه نمیشود. یکی از جذابترین بخشهای تکنولوژی این هواپیما، سیستم تغییر بردار رانش (Thrust Vectoring) است. خروجی موتورهای این جنگنده ثابت نیستند؛ بلکه نازلهای انتهای موتور میتوانند جریان هوای داغ خروجی را تا ۲۰ درجه به سمت بالا یا پایین منحرف کنند.
این ویژگی چه کاربردی دارد؟ تصور کنید در یک نبرد هوایی نزدیک یا داگفایت (Dogfight) هستید. هواپیماهای معمولی برای چرخش نیاز به جریان هوا روی بالهای خود دارند، اما جنگنده اف ۲۲ رپتور میتواند با تغییر جهت نیروی موتور، دماغه هواپیما را در زوایایی بچرخاند که قوانین فیزیک را به چالش میکشد. این قابلیت به خلبان اجازه میدهد تا در سرعتهای بسیار پایین هم کنترل کامل روی هواپیما داشته باشد و مانورهایی را اجرا کند که حریف را کاملا گیج میکند.
قیمت جنگنده اف ۲۲
همیشه بحث هزینهها پاشنهی آشیل پروژههای نظامی پیشرفته بوده و رپتور هم از این قاعده مستثنی نیست. قیمت جنگنده اف ۲۲ یکی از دلایل اصلی بود که پنتاگون تصمیم گرفت خط تولید آن را پس از ساخت تنها ۱۹۵ فروند متوقف کند. برای درک بهتر این هزینههای نجومی، باید آنها را تفکیک کنیم.
هزینه خرید هر فروند از این هواپیما برای خروج از کارخانه (Flyaway Cost) چیزی در حدود ۱۴۳ میلیون دلار برآورد شده است. اما اگر بخواهیم هزینههای سرسامآور تحقیق و توسعه (R&D) را هم روی تعداد کم تولید شده تقسیم کنیم، قیمت تمام شده برای هر فروند به عدد حیرتانگیز ۳۵۰ میلیون دلار میرسد.
اما ماجرا به همینجا ختم نمیشود. نگهداری از این هیولا هم داستان خودش را دارد. پوششهای ضد رادار بدنه بسیار حساس هستند و نیاز به مراقبت دائمی در آشیانههای مجهز دارند. طبق آمارها، هر ساعت پرواز با جنگنده اف ۲۲ هزینهای بین ۳۴,۰۰۰ تا ۶۰,۰۰۰ دلار روی دست نیروی هوایی میگذارد. با این حال، فرماندهان نظامی معتقدند این هزینه برای داشتن ابزاری که هیچ راداری نمیتواند آن را ببیند، کاملا توجیهپذیر است.
چشمان تیزبین؛ رادار و اویونیک
در نبردهای مدرن، کسی برنده است که زودتر ببیند و زودتر شلیک کند. چشم بینای رپتور، رادار فوق پیشرفته AN/APG-۷۷ از نوع آرایه فازی فعال (AESA) است. ویژگی شاهکار این رادار، قابلیت LPI یا «احتمال رهگیری پایین» است.
به زبان ساده، رادار جنگنده اف ۲۲ امواج خود را به گونهای مدیریت و پرتاب میکند که سیستمهای هشداردهندهی دشمن اصلا متوجه نمیشوند که تحت نظر هستند. خلبان رپتور میتواند روی هدف قفل کند، اطلاعات را تحلیل کند و موشک را شلیک کند، در حالی که خلبان دشمن هنوز در رادار خود چیزی جز آسمان خالی نمیبیند. این یعنی یک شکار خاموش و مرگبار.
توان بمباران جنگنده اف ۲۲
اگرچه رپتور ذاتا برای شکار سایر هواپیماها و پاکسازی آسمان طراحی شده، اما طراحان آن نیمنگاهی هم به اهداف زمینی داشتهاند. توان بمباران جنگنده اف ۲۲ به این هواپیما اجازه میدهد تا به عنوان یک بمبافکن ضربتی در روز اول جنگ وارد عمل شود و سیستمهای پدافندی دشمن را نابود کند.
نکتهی حیاتی اینجاست که برای حفظ خاصیت پنهانکاری، رپتور نمیتواند موشک یا بمب را زیر بالهای خود حمل کند، چرا که این کار سطح مقطع راداری را به شدت افزایش میدهد؛ بنابراین تمام تسلیحات باید در محفظههای داخلی شکم هواپیما پنهان شوند.
در یک پیکربندی تهاجمی، این پرنده میتواند دو بمب ۱۰۰۰ پوندی هدایت ماهوارهای GBU-۳۲ JDAM را حمل کند که برای نابودی اهداف بتنی و سخت بسیار مناسب هستند. علاوه بر این، با ارتقای نرمافزاری و سختافزاری جدید، اکنون امکان حمل ۸ عدد بمب کمقطر و هوشمند GBU-۳۹ (SDB) هم فراهم شده است.
این بمبهای کوچک، اما دقیق، به جنگنده اف ۲۲ اجازه میدهند تا در یک بار نفوذ به عمق خاک دشمن، چندین هدف حیاتی و مجزا را با دقت جراحی مورد اصابت قرار دهد. عبارت بمباران جنگنده اف ۲۲ شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد، اما وقتی پای نابودی رادارهای پیشرفته دشمن (SEAD) در میان باشد، این پرنده یکی از بهترین گزینههاست.
مقایسه با رقبا و جایگاه جهانی
در دنیای هوانوردی نظامی، مقایسهها همیشه جذاب هستند. یکی از پرتکرارترین بحثها، مقایسه رپتور با جنگندههای شرقی است. در این میان نام سوخو ۳۵ بیشتر از همه به گوش میرسد. سوخو ۳۵ روسی یک جنگنده بسیار چابک با حجم آتش بالاست که در مانورهای نزدیک بسیار خطرناک است. اما تفاوت فلسفهی طراحی در اینجا مشخص میشود: سوخو ۳۵ یک جنگنده نسل ۴.۵ است که دیده میشود، اما جنگنده اف ۲۲ یک شبح واقعی است.
بسیاری از کارشناسان معتقدند در یک سناریوی واقعی، رپتور قبل از اینکه حتی وارد محدوده دید راداری حریف شود، کار را تمام کرده است. این ویژگی باعث شده تا با وجود گذشت سالها از اولین پرواز، اف ۲۲ همچنان به عنوان بهترین جنگنده برتری هوایی در جهان شناخته شود. حتی جنگندهی جدیدتر F-۳۵ هم نتوانسته جایگزین آن شود، چرا که اف ۳۵ بیشتر یک جنگنده چندمنظوره است و تواناییهای تخصصی رپتور در نبرد هوایی (مثل سرعت و ارتفاع پرواز) را ندارد.
آینده ناوگان و پروژه سوپر رپتور
شاید فکر کنید، چون تولید متوقف شده، توسعه هم متوقف شده است؛ اما نیروی هوایی آمریکا برنامهی ویژهای برای بهروزرسانی ناوگان فعلی دارد. پروژههایی که گاهی به نام «سوپر رپتور» شناخته میشوند، شامل نصب سنسورهای جدید مادون قرمز (IRST) برای کشف اهداف پنهانکار و یکپارچهسازی با موشکهای نسل جدید مانند AIM-۲۶۰ است.
همچنین در نمونههای دیده شده، استفاده از پوششهای جدید آینهمانند روی بدنه جنگنده اف ۲۲ آزمایش شده که احتمالا برای کاهش اثرات حرارتی و مقابله با سیستمهای لیزری آینده طراحی شدهاند. رپتور با کارنامهای درخشان که شامل اولین شکار هوایی واقعی (ساقط کردن بالن جاسوسی چینی در ارتفاع ۵۸,۰۰۰ پایی) است، ثابت کرده که سرمایهگذاری روی لبهی تکنولوژی همیشه نتیجهبخش است.
مشخصات فنی کلیدی
در جدول زیر نگاهی کوتاه به اعداد و ارقام این پرنده میاندازیم:
در نهایت باید گفت جنگنده اف ۲۲ نمادی از اوج مهندسی هوافضا و قدرت بازدارندگی است. اگرچه تعداد آن محدود است و نگهداری آن هزینههای سنگینی دارد، اما قابلیتهایی مثل پنهانکاری کامل، پرواز مافوق صوت بدون پسسوز و سیستمهای الکترونیک هوشمند، آن را در کلاسی کاملا جداگانه قرار میدهد. تا زمانی که جنگندههای نسل ششم (NGAD) وارد میدان شوند، رپتور همچنان فرمانروای بیچونوچرای آسمانها باقی خواهد ماند و حضورش در هر منطقهای، کفه ترازو را به نفع دارندگانش تغییر میدهد.
