مسعود قدیریان؛ بلندقدترین و سنگینترین بدنساز ایران معروف به «دایی مسعود» که از کویر اصفهان آمد و ۳۲ مدال رنگارنگ گرفت
زیسان: مسعود قدیریان، قهرمان سنگینوزن بدنسازی ایران، متولد دوم آبان ۱۳۶۹ در شهرستان آران و بیدگل، استان اصفهان است. او از همان سالهای نوجوانی با پشتکار و انضباط مثالزدنی، مسیر دشوار ورزش حرفهای را آغاز کرد و امروز بهعنوان یکی از چهرههای شناختهشده بدنسازی ایران و آسیا شناخته میشود.
به گزارش زیسان، نام او با مدالهای طلای مسابقات گرند پریکس رومانی و کاپ آسیایی کیش گره خورده؛ رقابتهایی که تنها قهرمانان واقعی از پس آن برمیآیند.
آغاز راه؛ از فوتبال تا دنیای آهن و عضله
به گزارش زیسان، قدیریان، همانند بسیاری از ورزشکاران ایرانی، مسیرش را با فوتبال آغاز کرد. در سال ۱۳۸۳ و در حالی که تنها ۱۴ سال داشت، در زمینهای خاکی آران و بیدگل تمرین میکرد. اما خیلی زود دریافت که روحیهاش با دنیای انفرادی و سختکوشانه بدنسازی سازگارتر است. در ۱۶ سالگی پا به باشگاه بدنسازی گذاشت و از همان زمان تصمیم گرفت تمام تمرکز خود را بر ساختن بدنی ایدهآل و رقابتی بگذارد.
اولین تجربه رسمی او در دنیای رقابت، سال ۱۳۸۷ بود؛ جایی که در مسابقات بدنسازی آران و بیدگل در رده مثبت ۷۵ کیلوگرم شرکت کرد و موفق شد مدال طلا را بهدست آورد. همان موفقیت ابتدایی، جرقهای بود برای آغاز مسیری طولانی که بعدها او را به تیم ملی ایران رساند.
سالهای تلاش و مدالهای پیدرپی
به گزارش زیسان، در فاصله سالهای ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰، قدیریان توانست در مسابقات فدراسیون بدنسازی استان تهران، قم و اصفهان به مجموع ۳۲ مدال طلا و ۶ مقام اورال (قهرمان قهرمانان) دست پیدا کند. این آمار چشمگیر نشان میدهد که او نهتنها از نظر فیزیکی بلکه از نظر ذهنی نیز در بالاترین سطح آمادگی قرار داشته است.
برای مطالعه بیشتر بخوانید:
مسابقات کشوری کیش در سال ۱۳۹۹ و سپس رقابتهای ارومیه و تهران در سال ۱۴۰۰، صحنههای دیگری بودند که او توانست در آنها مدالهای نقره و برنز وزن مثبت ۱۰۰ کیلوگرم را بهدست آورد. اما او هیچگاه از هدف اصلیاش قهرمانی بینالمللی دست نکشید.
نقطه عطف؛ طلای گرند پریکس رومانی و کاپ آسیایی کیش
به گزارش زیسان، سال ۲۰۲۱ را میتوان نقطه اوج دوران حرفهای مسعود قدیریان دانست. در این سال او بهعنوان نماینده ایران در مسابقات IFBB Pro گرند پریکس رومانی شرکت کرد و در میان صدها بدنساز حرفهای از سراسر جهان، توانست مدال طلا و عنوان قهرمانی وزن مثبت ۱۰۰ کیلوگرم را از آن خود کند. این پیروزی، نهتنها او را وارد جمع قهرمانان جهانی کرد بلکه نشان داد که بدنسازی ایران در سطح بینالمللی حرفهای زیادی برای گفتن دارد.
تنها چند ماه بعد، در اسفند ۱۴۰۰، او در مسابقات کاپ آسیایی کیش بار دیگر مدال طلا را کسب کرد و به مقام قهرمانی آسیا دست یافت. همان سال نیز به تیم ملی بدنسازی ایران دعوت شد و بهطور رسمی عضویت در جمع نخبگان این رشته را بهدست آورد.
دایی مسعود همچنین در مسابقات بدنسازی اسپانیا در سال ۲۰۲۳ توانست مدال برنز را کسب کند و همچنین در سال قبل از ان یعنی ۲۰۲۲ در مسابقات آسیایی قرقیزستان توانست یک دال نقره و یک مدال برنز کسب کند.
مربیگری، الهامبخشی و ادامه مسیر
به گزارش زیسان، مسعود قدیریان اکنون علاوه بر ادامه فعالیت حرفهای در بدنسازی، مدیر یک باشگاه ورزشی در آران و بیدگل است و در تهران نیز به مربیگری حرفهای مشغول است. او از جمله ورزشکارانی است که باور دارد بدنسازی فقط ساختن عضله نیست، بلکه ساختن شخصیت و نظم درونی است. در گفتوگوهایی که از او منتشر شده، تأکید دارد که بزرگترین رقیب هر ورزشکار «خودِ دیروز او» ست و راز موفقیت، تداوم و انضباط است نه میانبر و شانس.
قدیریان در فضای مجازی نیز فعال است و با انتشار تمرینات، نکات تغذیهای و توصیههای انگیزشی، الهامبخش نسل جوانی است که تازه پا به دنیای بدنسازی گذاشتهاند. او معتقد است مسیر قهرمانی در ایران اگرچه دشوار است، اما با ایمان، تلاش و هدفگذاری درست میتوان از هر مانعی عبور کرد.
میراث یک قهرمان ایرانی
به گزارش راز بقا، مسعود قدیریان با وجود تمام افتخارات بینالمللی، همچنان ساده و مردمی باقی مانده است. او بارها تأکید کرده که ریشههایش در خاک آران و بیدگل است و افتخاراتش را تقدیم مردم همان دیار میکند. مسیر او نمونهای روشن از این حقیقت است که حتی از دل شهرهای کوچک ایران میتوان به قلههای جهانی رسید؛ اگر ایمان و پشتکار، همپای عضلهها رشد کنند. نمونه بارز آن هادی چوپان است که از دل یکی از روستاهای استان فارس تا قهرمانی مسترالمپیا پیش رفت و با آرنولد شوارتزنگر سلفی گرفت.
او امروز نهتنها یک قهرمان ورزشی، بلکه نماد اراده، تلاش و هویت ایرانی در عرصه جهانی است. مسعود قدیریان، فراتر از مدالها، داستان مردی است که با انضباط، باور و عشق به ورزش، از کویر برخاست و نامش را بر فراز آسیا و اروپا ثبت کرد.
