تصاویری باورنکردنی از اکبر عبدی؛ مرد هزارچهره سینمای ایران
اکبر عبدی فقط یک بازیگر کمدی نبود؛ او یکی از معدود بازیگران سینمای ایران بود که میتوانست با تغییر یک چهره، یک شخصیت کاملاً تازه خلق کند. بازیگری که گاهی مخاطب را وادار میکرد چند لحظه فراموش کند پشت آن گریم سنگین، همان چهره آشنای اکبر عبدی قرار دارد.
لقب «مرد هزارچهره» برای عبدی از همین توانایی ویژه آمد؛ توانایی تبدیل شدن به آدمهایی که از نظر سن، جنسیت، ظاهر و حتی رفتار هیچ شباهتی به خودش نداشتند. او بارها با گریمهای پیچیده و بازی متفاوتش، مرز میان بازیگر و شخصیت را کمرنگ کرد.
یکی از مشهورترین نمونههای این توانایی، نقش او در فیلم «آدمبرفی» بود؛ جایی که عبدی با گریم و بازی متفاوت، در قالب شخصیتی زنانه ظاهر شد و یکی از بحثبرانگیزترین نقشهای کارنامهاش را خلق کرد. اما توانایی او فقط به تغییر جنسیت در نقشها محدود نمیشد؛ از پیرمردهای سادهدل تا شخصیتهای کودکانه، از آدمهای معمولی کوچه و بازار تا نقشهای جدیتر، عبدی بارها نشان داد که میتواند هر چهرهای را باورپذیر کند.
در فیلم «مادر» ساخته علی حاتمی، او چهرهای متفاوت از خود به نمایش گذاشت و ثابت کرد که پشت آن ظاهر طنز و توانایی کمنظیر در خنداندن مردم، بازیگری با قدرت درام بالا پنهان شده است.
عبدی برای نسلهای مختلف با نقشهای متفاوتی به یاد مانده است؛ برای یک نسل با سریالهای تلویزیونی دهه ۶۰، برای نسلی دیگر با فیلمهایی مانند «اجارهنشینها»، «مادر»، «هنرپیشه» و «آدمبرفی» و برای مخاطبان سالهای بعد با حضورش در آثار کمدی پرمخاطب.
راز ماندگاری اکبر عبدی شاید فقط در گریمهای عجیب و چهرههای متفاوتش نبود؛ او بلد بود پشت هر گریم، یک انسان بسازد. گریم برای او یک پوشش نبود، ابزاری بود برای تولد شخصیتی تازه؛ شخصیتی که گاهی میخنداند، گاهی احساسات مخاطب را برمیانگیخت و گاهی باعث میشد تماشاگر فراموش کند در حال دیدن بازی است.
اکبر عبدی رفت، اما آن چهرههای بیشمار که در طول بیش از چهار دهه روی پرده ساخت، همچنان در حافظه سینمای ایران باقی خواهند ماند







