اسپانیا بعد از ۱۶ سال قهرمان جام جهانی ۲۰۲۶ شد

از همان دقیقه اول همه نگاه‌ها به لیونل مسی بود. ابرستاره‌ای که این فینال را به عنوان سومین فینالش در جام‌های جهانی تجربه می‌کرد. اسپانیا، اما مطابق انتظار بازی را با مالکیت بالا و پاس‌های دقیق آغاز کرد. تیم لوئیس دلافوئنته تلاش می‌کرد با گردش توپ، دفاع آرژانتین را عقب نگه دارد و خیلی زود هم صاحب نخستین موقعیت جدی مسابقه شد.

در دقیقه پنجم، لامین یامال نزدیک بود اسپانیا را پیش بیندازد. ارسال او به سمت محوطه جریمه به دنی اولمو رسید و توپ دوباره مقابل یامال قرار گرفت، اما همکاری لیساندرو مارتینز و امیلیانو مارتینز مانع باز شدن دروازه شد. این صحنه اولین هشدار جدی برای مدافع عنوان قهرمانی بود.

آرژانتین در نیمه اول بیشتر تلاش می‌کرد جریان بازی را کنترل کند و اجازه ندهد اسپانیا به موقعیت‌های خطرناک برسد. با این حال، آمار نشان می‌داد که این تیم در خلق موقعیت مشکل دارد؛ آرژانتین در ۴۵ دقیقه اول حتی یک شوت هم به سمت دروازه اسپانیا نزد و برای نخستین بار در یک بازی جام جهانی از سال ۱۹۶۶، بدون شوت در نیمه اول یک مسابقه به کار خود در این نیمه پایان داد. اسپانیا هم با وجود برتری در مالکیت، تنها چند موقعیت نصفه‌ونیمه داشت و نیمه دلچسبی را شاهد نبودیم.

در دقیقه ۳۹، امیلیانو مارتینز اولین واکنش بزرگ خود را نشان داد. مارتینز شوت فابیان روئیز را که از پشت محوطه جریمه زده شده بود، مهار کرد تا بازی همچنان بدون گل باقی بماند. چند دقیقه بعد، شرایط برای آرژانتین سخت‌تر شد؛ لیساندرو مارتینز به دلیل خطا روی میکل اویارزابال کارت زرد گرفت و سپس به دلیل مصدومیت جای خود را به نیکولاس اوتامندی داد.

نیمه دوم با یک تغییر از سوی لیونل اسکالونی آغاز شد. لئاندرو پاردس به جای نیکولاس گونزالس وارد زمین شد تا آرژانتین بتواند در میانه میدان مقاومت بیشتری نشان دهد. ورود او خیلی زود با یک صحنه جنجالی همراه شد؛ پاردس روی رودری خطا کرد و پس از درگیری بازیکنان دو تیم، کارت زرد گرفت.

اسپانیا در نیمه دوم هم تیم بهتر زمین بود. در دقیقه ۶۴، ضربه دنی اولمو با واکنش امیلیانو مارتینز مواجه شد و چند دقیقه بعد، یامال با حرکتی تماشایی از چند بازیکن آرژانتین عبور کرد و توپ را برای تورس فرستاد، اما ضربه او مستقیم در دستان دروازه‌بان آرژانتین آرام گرفت.

اسکالونی برای تغییر روند بازی دست به چند تعویض زد. گونزالو مونتیل جای خود را به ناهوئل مولینا داد و جولیانو سیمئونه به جای رودریگو دی‌پل وارد زمین شد. در سوی مقابل، دلافوئنته هم تلاش کرد با حضور پدری، نیکو ویلیامز و بازیکنان تازه‌نفس، فشار اسپانیا را افزایش دهد.

در دقایق پایانی وقت قانونی، آرژانتین یکی از سخت‌ترین لحظات خود را تجربه کرد. انزو فرناندز که پیش‌تر کارت زرد گرفته بود، در دقیقه ۹۳ با خطا روی پائو کوبارسی کارت زرد دوم را دریافت کرد و از زمین اخراج شد. آرژانتین باید ادامه مسابقه را با یک بازیکن کمتر دنبال می‌کرد.

با این حال، امیلیانو مارتینز همچنان امید آرژانتین بود. در دقیقه ۹۰+۸، دیبو ضربه آزاد یامال را با یک واکنش تماشایی دفع کرد تا بازی به وقت‌های اضافه کشیده شود. در پایان ۹۰ دقیقه، نتیجه ۰-۰ بود؛ مسابقه‌ای که اسپانیا در آن مالک توپ بود و آرژانتین با دفاع و مقاومت، خود را زنده نگه می‌داشت به نظر می‌رسید که قرار است به پنالتی‌ها برسد.

در وقت اضافه هم داستان مشابهی را شاهد بودیم. اسپانیا حمله می‌کرد و آرژانتین مقاومت. در دقیقه ۹۶، ویلیامز تصور کرد گل اول فینال را زده، اما داور به دلیل خطای میکل مرینو روی نیکولاس اوتامندی این گل را مردود اعلام کرد. چند دقیقه بعد، مرینو یکی از مهم‌ترین فرصت‌های اسپانیا را از دست داد؛ ضربه او به توپی که ویلیامز ارسال کرده بود با اختلافی اندک از کنار تیر دروازه عبور کرد.

اما سرانجام در دقیقه ۱۰۶، قفل بازی شکست. اسپانیا از سمت راست حمله کرد، پدرو پورو توپ را به تیر دوم فرستاد و نیکو ویلیامز با کنترل و پاس رو به عقب عالی، توپ را مقابل فران تورس قرار داد. مهاجم اسپانیا با ضربه‌ای محکم توپ را به سقف دروازه چسباند تا لاروخا یک قدم با قهرمانی فاصله بگیرد.

آرژانتین در دقایق پایانی همه چیزش را در طبق اخلاص گذاشت تا گل بزند و نجات پیدا کند. مسی تلاش کرد با ارسال‌ها و ضربات ایستگاهی راهی برای باز کردن دروازه اسپانیا پیدا کند. در دقیقه ۱۱۷، میکل مرینو با صورت خودش ضربه مسی را بلاک کرد و بعد از آن مجبور به ترک زمین شد. در دقیقه ۱۲۰ ضربه خطرناک سیمئونه که مسی پاسش را ارسال کرده بود راهی آسمان شد؛ آخرین امید آرژانتین برای فرار از شکست.

سوت پایان، شب بزرگ اسپانیا را به قشنگ‌ترین شکل ممکن کامل کرد. آرژانتین نتوانست دومین قهرمانی متوالی خود را جشن بگیرد و مسی در یکی از آخرین حضور‌های خود در جام جهانی، شاید آخرین حضور، جام را از دست داد. در مقابل، اسپانیا با صبر، مالکیت و پا پس نکشیدن تا آخرین لحظه، موفق شد دومین ستاره را روی پیراهنش چاپ کند. 

منبع: ورزش سه