دارامشالا؛ روستای هندی که مقصد سربازان اسرائیلی شده است!
هر سال دهها هزار اسرائیلی به هند سفر میکنند. روستای دارامشالا در ایالت هیماچال پرادش به یکی از مقاصد اصلی سربازان اسرائیلی پس از پایان خدمت نظامی تبدیل شده است. اما حضور گسترده آنان، همزمان با جنگهای اسرائیل در غزه، لبنان و ایران، انتقادهایی را در میان برخی ساکنان و فعالان هندی برانگیخته؛ انتقادهایی که به گفته آنان با فشار، آزار آنلاین و حتی مداخله پلیس مواجه میشود.
به گزارش عصر ایران به نقل از خبرگزاری فرانسه، نمایی از دارامشالا، در ایالت هیماچال پرادش هند، در ۷ ژوئن ۲۰۲۰. این منطقه در شمال هند از جمله مقاصد مورد علاقه سربازان پیشین اسرائیلی است.
دارامشالا، روستایی در دامنههای هیمالیا، به اندازهای میزبان گردشگران اسرائیلی است که برخی آن را «اسرائیل کوچک» یا «تلآویو کوچک» مینامند. نیدهی، یک کافهدار هندی به رادیو بینالمللی فرانسه میگوید: «بیشتر افرادی که در اینجا میبینید اسرائیلی هستند. کافههایی با منوی کاملاً عبری و فروشگاههایی با پرچم اسرائیل وجود دارد. تجربه شخصی من این است که آنها به نوعی فضا را از نظر فرهنگی اشغال کردهاند».
برخی ساکنان نیز از بیتوجهی گردشگران اسرائیلی به فرهنگ محلی و برگزاری مهمانیهای خصوصی و مصرف مواد مخدر انتقاد میکنند. با این حال، گروهی دیگر بر همزیستی طولانیمدت و احترام متقابل تأکید دارند.
بر اساس آمار رسمی، سالانه بین ۳۰ تا ۸۰ هزار اسرائیلی به هند سفر میکنند که بخشی از آنان سربازان سابق یا نیروهای ذخیره هستند. در حالی که در برخی کشورها تحقیقات یا شکایتهایی علیه نظامیان اسرائیلی مطرح شده، نزدیکی سیاسی و نظامی دهلینو و تلآویو احتمال هرگونه پیگرد در هند را بسیار محدود کرده است. بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴، یکسوم صادرات دفاعی اسرائیل به هند اختصاص داشت.
شریستی خانا، فعال حامی فلسطین میگوید: «میان صهیونیسم و هندوتوا [یا همان شکل غالب ملیگرایی هندو]نوعی نفرت مشترک از مسلمانان وجود دارد که دولت هند در پی تقویت آن است».
همزمان، سازمانهایی مانند NATAN و Hamakom در هند به سربازان اسرائیلی مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه خدمات روانی ارائه میکنند. هزی شوهات، بنیانگذار یکی از این برنامهها میگوید: «آنها فقط میخواهند از اسرائیل دور شوند، چون کنار آمدن با آنچه تجربه کردهاند بسیار دشوار است».
اما آنچه از سوی برخی نهادها و سازمانها به عنوان فضایی برای استراحت، درمان و بازیابی روانی سربازان اسرائیلی پس از بازگشت از جنگ توصیف میشود، برای شماری از ساکنان و فعالان هندی تصویری کاملاً متفاوت دارد. آنان معتقدند افرادی که در عملیات نظامی اسرائیل در غزه، لبنان یا دیگر مناطق مشارکت داشتهاند، در هند نهتنها با استقبال روبهرو میشوند، بلکه میتوانند فرهنگ، سبک زندگی و حساسیتهای سیاسی خود را نیز بر محیط محلی تحمیل کنند.
نیدهی، صاحب یک کافه در دارامشالا که در نهایت کسبوکار خود را تعطیل کرد، میگوید تا پیش از آغاز جنگ غزه، روابط عادی و حتی دوستانهای با بسیاری از مشتریان اسرائیلی داشت. به گفته او، گفتوگوهای سیاسی و فرهنگی میان آنها امکانپذیر بود و فضای تنشآلودی وجود نداشت. با این حال، رویدادهای پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ نگاه او را بهشدت تغییر داد.
او میگوید: «در جریان جنگ غزه، افرادی را که دوست خودم میدانستم دیدم که به اسرائیل بازگشتند، تصاویر خود را با لباس نظامی در اینستاگرام منتشر کردند و از آنچه در حال رخ دادن بود ابراز رضایت میکردند». نیدهی که از این وضعیت ناراحت شده بود، تصمیم گرفت مخالفت خود را به شکلی مسالمتآمیز و نمادین بیان کند. او تنها یک تابلو در کافه خود نصب کرد که روی آن نوشته شده بود: «هیچکس آزاد نخواهد بود تا زمانی که فلسطین آزاد نباشد».
به گفته او، واکنشها تقریباً بلافاصله آغاز شد. نیدهی میگوید برخی مشتریان اسرائیلی رفتار نامناسبی با کارکنان کافه داشتند و سپس تهدید به تحریم کسبوکار او کردند. به گفته وی، این تهدیدها بهتدریج شدت گرفت و حتی صحبت از تعطیل کردن کافه به میان آمد.
او روایت میکند: «به من گفتند اگر این تابلو را برنداری، از آن عکس میگیریم و در گروههای واتساپ اسرائیلی منتشر میکنیم تا هیچکس دیگر به کافه تو نیاید». نیدهی همچنین میگوید برخی افراد او را به حمایت از تروریسم متهم کردند و حتی نام حملات ۱۱ سپتامبر را در این اتهامات مطرح کردند؛ اتهاماتی که به گفته او صرفاً به دلیل ابراز همبستگی با فلسطینیان مطرح شده بود.
ماجرا به فشارهای حضوری محدود نماند. به گفته نیدهی، پس از انتشار مواضعش، موجی از آزار و اذیت آنلاین نیز علیه او به راه افتاد. او از دریافت پیامهای توهینآمیز و تلاشهای هماهنگ برای تخریب اعتبارش سخن میگوید. بر اساس گزارش رادیو بینالمللی فرانسه، شواهدی از این کارزارهای مجازی، از جمله تصاویر و اسکرینشاتهایی که برای این رسانه ارسال شده، وجود دارد. از نگاه منتقدان، این اتفاقها نشان میدهد که بیان دیدگاههای حامی فلسطین یا انتقاد از حضور نظامیان اسرائیلی در برخی مناطق هند میتواند با هزینههای اجتماعی، اقتصادی و حتی حرفهای همراه باشد.
