کوین لورون؛ بدنساز آمریکاییِ عاشق موسیقی معروف به «ماشین عضله» که بعد از مصدومیت ترسناک دوباره در ۵۱ سالگی به مسترالمپیا برگشت

زی‌سان: کوین لورون (Kevin Levrone) یکی از برجسته‌ترین بدنسازان حرفه‌ای آمریکا در فدراسیون IFBB در دهه‌های ۱۹۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ بود؛ دورانی که بسیاری آن را «عصر طلایی حجم همراه با زیبایی‌شناسی» می‌دانند.

به گزارش زی‌سان، لورون با ژنتیک استثنایی، توان عضله‌سازی سریع و حضور کاریزماتیک روی صحنه، به چهره‌ای جهانی تبدیل شد؛ حتی با وجود این‌که هرگز عنوان مستر المپیا را به دست نیاورد. 

مسیر حرفه‌ای او، پر از تلاش، شکست‌های نزدیک و بازگشت‌های افسانه‌ای، نام او را برای همیشه در تاریخ بدنسازی ماندگار کرده است.

ظهور یک پدیده: سال‌های آغازین و جهش بزرگ

به گزارش زی‌سان، کوین لورون متولد ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۴ در بالتیمور مریلند است. او در کودکی با سختی‌های زیادی مواجه شد و پدر و مادرش را در سنین پایین از دست داد. همین تجربه‌ها، روحیه مقاوم و هدف‌گرایی او را شکل داد؛ ویژگی‌هایی که بعد‌ها اساس موفقیت او در بدنسازی شدند.

لورون تمرین با وزنه را در سنین نوجوانی آغاز کرد، اما سرعت پیشرفت او به حدی بود که خیلی زود مورد توجه قرار گرفت. در سال ۱۹۹۱ با قهرمانی در NPC Nationals در دسته سنگین‌وزن و کسب عنوان قهرمانی کلی، کارت حرفه‌ای خود را دریافت کرد.

برای مطالعه بیشتر بخوانید:

دوریان یتس؛ بدنساز مرموز و گوشه‌گیر مشهور به «سایه» که ۶ دور متوالی قهرمان مسترالمپیا شد و بدنسازی جهان را متحول کرد

جاوید فخری؛ پدیده بدنسازی ایران و عضو تیم ملی که رقیب آینده بهروز تابانی و هادی چوپان در مسترالمپیاست

از همان زمان، مسیر صعود او با سرعتی خیره‌کننده آغاز شد. حضور در رقابت‌های حرفه‌ای از اولین سال فعالیتش، همگان را شگفت‌زده کرد. بدن متعادل، عضلات گرد و حجیم و سرشانه‌های پهن او - که بعد‌ها باعث شد لقب «ماشین عضلانی مریلند» را بگیرد به سرعت او را به ستاره‌ای تازه تبدیل کرد. 

لورون تنها یک سال پس از حرفه‌ای شدن، در مستر المپیای ۱۹۹۲ نایب قهرمان شد؛ نتیجه‌ای که ورود رسمی او به جمع افسانه‌ها را اعلام کرد.

دوران سلطه، رقابت‌های سنگین و شکست‌های نزدیک

به گزارش زی‌سان، دهه ۹۰ میلادی دوران رقابت‌های نفس‌گیر بود: دوریان یتس، فلکس ویلر، شان ری، ناصر الصنباطی و بعد‌ها رونی کلمن. در میان این ستارگان، کوین لورون با توانایی افسانه‌ای‌اش در ساخت سریع عضله و رسیدن به اوج آمادگی تنها در چند هفته، چهره‌ای متفاوت بود.

لورون در طول این سال‌ها ده‌ها عنوان گرندپری IFBB را به دست آورد و به یکی از پرافتخارترین قهرمانان زمان خود تبدیل شد. رقابت او با دوریان یتس بسیار مشهور شد؛ به‌ویژه زمانی که در سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۵ نایب قهرمان المپیا شد و کارشناسان معتقد بودند که او شایستگی قهرمانی را داشت. 

بسیاری از طرفداران باور دارند که لورون در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ نیز استحقاق عنوان اول را داشت، زیرا زیبایی‌شناسی، تقارن و خطوط فیزیک او از رقبایش برتر بود.

لورون فقط یک بدنساز حجمی نبود؛ او ترکیبی از کلاسیک‌ترین تناسبات، کات‌های دقیق و کاریزمای صحنه‌ای منحصر‌به‌فرد را ارائه می‌کرد. سرشانه‌ها و پشت‌بازو‌های او هنوز هم جزء بهترین‌های تاریخ محسوب می‌شوند.

مصدومیت، بازگشت‌ها، بازنشستگی و حضور دوباره در ۲۰۱۶

به گزارش زی‌سان، در سال ۱۹۹۲، لورون در حین پرس سینه دچار پارگی شدید عضله سینه شد؛ مصدومیتی که شدت آن به حدی بود که پزشکان بازگشت او را بعید می‌دانستند. اما او با اراده‌ای خارق‌العاده بازگشت؛ قدرتمندتر و متعادل‌تر. همین بازگشت، بخشی از افسانه او شد.

او تا اوایل دهه ۲۰۰۰ با قدرت به رقابت ادامه داد و در سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ چندین گرندپری را فتح کرد و در المپیا مداوماً در میان چهار نفر اول قرار گرفت.

پس از کنار رفتن از رقابت‌ها، به موسیقی، بازیگری و تجارت پرداخت. اما در سال ۲۰۱۶، جهان بدنسازی شوکه شد: لورون پس از ۱۳ سال غیبت و در ۵۱ سالگی اعلام بازگشت به مستر المپیا کرد. هرچند آخر شد و ضعف پا‌ها مشهود بود، اما بازگشت او یکی از الهام‌بخش‌ترین لحظات تاریخ این ورزش لقب گرفت.

لورون در نهایت به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین بدنسازانی که هرگز قهرمان المپیا نشد، اما تأثیرش فراتر از قهرمانی‌هاست، بازنشسته شد.

رویداد‌های مهم کوین لورون و تمام نتایج او در مستر المپیا

به گزارش زی‌سان، کوین لورون را بسیاری به‌عنوان بهترین بدنساز تاریخ که هرگز مستر المپیا را نبرد می‌شناسند. این واقعیت، بخشی اساسی از افسانه اوست. فیزیک منحصر‌به‌فرد او - به‌ویژه شانه‌های عظیم، عضلات گرد، حجم بالا و آمادگی بدنی بسیار تیز - او را از دیگر رقبا متمایز می‌کرد.

یکی از حقایق مشهور درباره لورون، سبک تمرینی غیرمعمول اوست. برخلاف بسیاری از حرفه‌ای‌ها، او هر عضله را با فاصله زیاد تمرین می‌داد، اما با شدت بسیار بالا. همین ویژگی باعث شد سرعت رشد و ریکاوری او شبیه «ابر انسان‌ها» توصیف شود.

لورون در بیش از ۶۰ رقابت حرفه‌ای IFBB شرکت کرد، بیش از ۲۰ عنوان قهرمانی به دست آورد و یکی از امتیازآورترین بدنسازان تاریخ در مسابقات مستر المپیا محسوب می‌شود. 

تمام نتایج کوین لورون در مسابقات مسترالمپیا

•    ۱۹۹۲ – مقام دوم
•    ۱۹۹۳ – مقام پنجم
•    ۱۹۹۴ – مقام سوم
•    ۱۹۹۵ – مقام دوم
•    ۱۹۹۶ – مقام سوم
•    ۱۹۹۷ – مقام چهارم
•    ۱۹۹۸ – عدم حضور (مصدومیت)
•    ۱۹۹۹ – مقام چهارم
•    ۲۰۰۰ – مقام سوم
•    ۲۰۰۱ – مقام سوم
•    ۲۰۰۲ – مقام دوم
•    ۲۰۰۳ – عدم حضور/عدم رتبه
•    ۲۰۱۶ – مقام شانزدهم (بازگشت در ۵۱ سالگی)

مجموعه این نتایج نشان می‌دهد که کوین لورون یکی از پایدارترین و تأثیرگذارترین ورزشکاران تاریخ بدنسازی حرفه‌ای است.