روح الله داداشی؛ قهرمان بدنسازی و محبوب ترین شخصیت مردان آهنین که در آیتم های استقامتی رقیب نداشت و در ۳۰ سالگی به قتل رسید
زیسان: روحالله داداشی یکی از نامهای ماندگار ورزش ایران بود؛ قهرمانی که نهتنها بهخاطر نیروی بدنی خارقالعادهاش، بلکه به دلیل روحیه پهلوانی و رفتار فروتنانهاش در حافظه مردم جاودانه شد. زندگی او نمونهای از تلاش بیوقفه برای رسیدن به قله توانایی جسمانی و اخلاقی بود. در ادامه، روایت مفصلی از زندگی، مسیر ورزشی و پایان تلخ این چهره محبوب ارائه میشود.

روحالله داداشی؛ کودکی و آغاز راه
به گزارش زیسان؛ روحالله داداشی، متولد ۲۴ بهمن ۱۳۶۰ در کرج، در خانوادهای معمولی و سختکوش رشد کرد. از همان سالهای کودکی، جثه متفاوت و توان جسمی فوقالعادهاش توجه اطرافیان را جلب میکرد. اما چیزی که او را از دیگران متمایز میکرد، نه فقط قدرت بدنی، بلکه آرامش و مهربانی در رفتار او بود.

نوجوانی روحالله داداشی در ورزشهای مختلف قدرتی سپری شد؛ او نخستین بار با کشتی و ژیمناستیک آشنا شد، اما خیلی زود دریافت که مسیر اصلیاش در دنیای بدنسازی و پرورش قدرت قرار دارد.

ورود به مسابقات قدرتی
داداشی در حدود بیستسالگی وارد رقابتهای حرفهای شد. تمرینهای سخت، رژیم غذایی دقیق و نظم آهنین، پایههای پیشرفت او بودند. بدن او بهتدریج به فرم ایدهآل ورزشهای قدرتی رسید؛ پهنای شانه، عضلات حجیم و استقامت بالا سبب شد خیلی زود نگاه مربیان و رقبا را به خود جلب کند.

او نخست در مسابقات شهرستانی و استانی شرکت کرد و سپس قدم به سطح ملی گذاشت. روحالله داداشی با پشتکار، در سکوت و بدون نمایشگری اضافه، مسیر خود را بهسوی قهرمانی هموار کرد.

قهرمان قویترین مردان ایران
داداشی سه بار در رقابتهای «قویترین مردان ایران» به مقام نخست رسید. قدرت بینظیر او در حمل ماشین، بلند کردن وزنههای نامتعارف و اجرای آیتمهای استقامتی، او را تبدیل به یکی از محبوبترین چهرههای این برنامه کرده بود. مردم او را نه صرفاً بهعنوان یک ورزشکار، بلکه بهعنوان نماد تلاش خاموش و فروتنی میدیدند.

در سالهای اوج شهرت، بسیاری از نوجوانان و جوانان او را الگو قرار دادند؛ قهرمانی که با وجود توان بدنی خارقالعاده، هیچگاه دچار غرور نشده بود. رفتار او با مردم، هواداران و حتی رقبایش پر از احترام و محبت بود.
ویژگیهای شخصیتی و محبوبیت اجتماعی روحالله داداشی
روحالله داداشی در زندگی روزمره، فردی آرام، کمحرف و متواضع بود. گفته میشود که هرگز از قدرت جسمانیاش برای تحمیل یا تهدید استفاده نمیکرد. او در بسیاری از فعالیتهای اجتماعی، خیریه و یاریرسانی به نیازمندان شرکت داشت. محبوبیت او تنها در سالنهای ورزشی خلاصه نمیشد؛ مردم کوچه و بازار نیز او را «پهلوان» میدانستند، نه فقط ورزشکار.

پایان تلخ در یک شب تابستانی
اما زندگی این قهرمان تنها تا ۲۷ تیر ۱۳۹۰ ادامه یافت. در شبی تابستانی در کرج، اختلافی لفظی در خیابان میان او و چند جوان، به درگیری کشیده شد؛ درگیریای که لحظاتی بعد با وارد آمدن ضربه چاقو به او پایان یافت. خبر مرگ او، جامعه ورزشی و مردم ایران را در شوک عمیق فرو برد. دهها هزار نفر در مراسم خاکسپاری او حضور یافتند؛ جمعیتی که کمتر در مراسم یک ورزشکار دیده شده بود.

جزئیات قتل روحالله داداشی
در تاریخ ۲۷ تیر ۱۳۹۰، روحالله داداشی در حالی که با خودروی خود در یکی از خیابانهای کرج در حال تردد بود، با چند جوان که سوار بر یک خودروی پراید بودند، درگیری لفظی پیدا کرد. این درگیری به سرعت از مشاجره کلامی به یک نزاع خیابانی کشیده شد.
در جریان این درگیری، یکی از سرنشینان پراید که فردی ۱۹ ساله به نام علیرضا م بود، با چاقو به گردن و سینه روحالله داداشی ضربه زد. این ضربات بسیار عمیق و کشنده بودند و باعث خونریزی شدید قهرمان قویترین مرد ایران شد.

داداشی بلافاصله به بیمارستان منتقل شد، اما به دلیل شدت جراحات و خونریزی بیش از حد، در همان دقایق اولیه جان خود را از دست داد. این خبر به سرعت در رسانهها منتشر شد و موجی از اندوه و خشم در میان مردم و جامعه ورزشی ایران ایجاد کرد.
پس از وقوع این قتل، پلیس به سرعت تحقیقات خود را آغاز کرد و در کمتر از ۲۴ ساعت، علیرضا م و دو همراه دیگرش را شناسایی و دستگیر کرد. ضارب اصلی در اعترافات اولیه اظهار داشت که قصد کشتن نداشته و تنها درگیری بالا گرفته بود.

پس از برگزاری جلسات دادگاه، علیرضا م به جرم قتل عمد محکوم به قصاص شد.
دادگاه درخواست خانواده مقتول برای قصاص را پذیرفت و بعد از طی مراحل قانونی، حکم اعدام این فرد صادر شد.
با توجه به حساسیت پرونده و اعتراضات مردمی، حکم قصاص به سرعت تأیید شد.

قصاص قاتل روحالله داداشی
در ۲۸ آذر ۱۳۹۰، قاتل روحالله داداشی در میدان فردیس کرج و در ملأ عام به دار آویخته شد. این اعدام بازتاب گستردهای در رسانهها و فضای اجتماعی داشت.

میراث یک پهلوان
روحالله داداشی امروز نه صرفاً یادگاری از یک دوران ورزشی، بلکه نماد پهلوانی اخلاقمحور است. نام او در سالنهای ورزشی، یادبودها و حافظه مردمی همچنان زنده است. بسیاری از ورزشکاران جوان، مسیر بدنسازی و قدرتی را با نام او آغاز کردهاند. از او بارها با عنوان «پهلوان مردمی» یاد میشود.
روحالله داداشی هرچند جوان از میان ما رفت، اما قهرمانی او در ذهن و دل مردم جاودان شد. این داستان، روایت قد و قامت استوار یک انسان بود؛ انسانی که قدرتش نه در عضلههایش، بلکه در قلب نجیبش معنا میشد.












