لورنس شهلایی؛ استرانگمن کرمانشاهی – انگلیسی و قویترین مرد بریتانیا و اروپا که مشهورترین تحلیلگر مسابقات قویترین مردان جهان است
زیسان: لورنس شهلایی (Laurence Shahlaei) یکی از چهرههای مورد احترام در دنیای مدرن ورزشهای قدرتی است. او که ابتدا بهعنوان یک ورزشکار طراز اول استرانگمن شناخته میشد، بعدها به مربی حرفهای قدرت و یکی از شناختهشدهترین گزارشگران و تحلیلگران این رشته تبدیل شد.
به گزارش زیسان، شهلایی با تلفیق تجربه میدانی، دانش علمی تمرین و توانایی بالای تحلیل و بیان، نقش مهمی در شکلگیری نگاه امروز به ورزش استرانگمن داشته است؛ هم در شیوه تمرین و هم در نحوه روایت این ورزش برای مخاطبان جهانی.
سالهای ابتدایی و مسیر صعود در استرانگمن
به گزارش زیسان، لورنس شهلایی در انگلستان و از پدری ایرانی و کرمانشاهی و مادری انگلیسی از نیوکاسل متولد شد و از سنین پایین به تمرینات قدرتی علاقهمند شد. مانند بسیاری از ورزشکاران استرانگمن، او ابتدا تمرینات بدنسازی کلاسیک را دنبال میکرد و سپس بهتدریج وارد دنیای خاص و چالشبرانگیز ورزشهای قدرتی شد. ساختار بدنی مناسب در کنار قدرت کششی و گیرایی دست فوقالعاده، خیلی زود او را از دیگر همنسلانش متمایز کرد.
شهلایی در اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی از طریق رقابتهای استرانگمن بریتانیا به شهرت رسید. نقطه قوت او بیش از آنکه وابسته به یک اجرای انفجاری باشد، ثبات و عملکرد پایدار در تمام آیتمها بود. نقطه عطف دوران حرفهایاش زمانی رقم خورد که عنوان قویترین مرد بریتانیا را به دست آورد؛ موفقیتی که جایگاه او را در میان برترین ورزشکاران این رشته تثبیت کرد.
پس از آن، حضور در رقابتهای بینالمللی از جمله مسابقات قویترین مرد اروپا، مسابقات Giants Live و مراحل انتخابی قویترین مرد جهان برای او فراهم شد. برخلاف برخی رقبا که صرفاً بر قدرت خام تکیه داشتند، شهلایی بهخاطر کارایی تکنیکی، سرعت در حمل وزنههای سنگین و کنترل بالا در آیتمهای دشواری مانند یوک، حمل وزنه و لودینگ ریس شناخته میشد. همین توانایی همهجانبه باعث شد بتواند در رقابت با قدرتمندترین ورزشکاران دوران خود، همواره مدعی باقی بماند.
دوران رقابتی و هویت ورزشی
به گزارش زیسان، در طول دوران حرفهای، شهلایی نیز مانند بسیاری از استرانگمنهای سطح بالا با آسیبدیدگیهای جدی مواجه شد؛ آسیبهایی که او را وادار به بازنگری در تمرینات و برنامه مسابقاتش کرد. اما این چالشها نهتنها او را از مسیر خارج نکرد، بلکه درک عمیقتری از بیومکانیک بدن، ریکاوری و طراحی تمرین هوشمندانه به او بخشید.
برای مطالعه بیشتر بخوانید:
شهلایی بهویژه در آیتمهایی مانند انواع ددلیفت، پیادهروی کشاورز (Farmer’s Walk) و رویدادهای استقامتی قدرت عملکرد درخشانی داشت. اگرچه همیشه سنگینترین یا بلندقدترین ورزشکار میدان نبود، اما آمادگی بدنی بالا و تمرکز ذهنیاش باعث میشد در رقابتهای چندآیتمی عملکردی باثبات ارائه دهد.
دوران رقابت او همزمان با دورهای بود که رقابتهای استرانگمن بهسمت حرفهایتر شدن و پخش گسترده جهانی حرکت میکرد. شهلایی در کنار اسطورهها و ستارههای نوظهور این رشته رقابت کرد و بهعنوان ورزشکاری حرفهای، منضبط و خوشنام شناخته شد؛ فردی که احترامش فراتر از نتایج مسابقات بود.
شهلایی تمرینات استرانگمن را در سال ۲۰۰۵ آغاز کرد و همان سال در نخستین مسابقه نوآموزان شرکت کرد و به مقام هشتم رسید. تنها دو سال بعد، با قهرمانی در مرحله انتخابی میدلندز، برای اولینبار به مسابقات قویترین مرد بریتانیا راه یافت. در رقابت سال ۲۰۰۷ عملکرد درخشانی داشت و به فینال رسید، اما در حرکت برگرداندن لاستیک دچار پارگی عضله دوسر بازو شد و مجبور به کنارهگیری گردید.
او در سال ۲۰۰۸ دوباره قهرمان میدلندز شد و این بار در فینال مسابقات قویترین مرد بریتانیا چهارم شد؛ پشت سر جیمی مارکو، تری هالندز و مارک فلیکس. همین جایگاه باعث شد به مسابقات قویترین مرد جهان ۲۰۰۸ دعوت شود، هرچند موفق به صعود به فینال نشد.
در سال ۲۰۰۹، تنها چهار سال پس از ورود به این رشته، شهلایی عنوان قویترین مرد میدلندز و همچنین قویترین مرد انگلستان (UKSC) را به دست آورد. او در مسابقات انتخابی قویترین مرد جهان که جایگزین رقابت قویترین مرد بریتانیا شده بود، شرکت نکرد.
شهلایی در سال ۲۰۱۱، در لیگ قهرمانان استرانگمن هلند، با اروین کاتونا امتیاز مساوی داشت، اما در نهایت با امتیازشکنی پیروز شد. در سال ۲۰۱۲، نایبقهرمان مسابقات WSF در ابوظبی شد و در رقابت قویترین مرد اروپا همان سال، پس از ژیدروناس ساویکاس و ویتائوتاس لالاس، مقام سوم را کسب کرد. با این حال، در جریان لیگ قهرمانان استرانگمن چین ۲۰۱۲ از ناحیه شانه دچار آسیبدیدگی شد.
شهلایی در سال ۲۰۱۳ بار دیگر قهرمان قویترین مرد بریتانیا شد، اما تنها سه هفته بعد، در مرحله گروهی مسابقات قویترین مرد جهان ۲۰۱۳، در حرکت اسکوات دچار پارگی عضله چهارسر ران شد.
در سال ۲۰۱۴، او در مسابقات Battle of the North در جزایر فارو نایبقهرمان شد و پس از هافثور بیورنسون قرار گرفت. همان سال، در مسابقات رکورد ددلیفت جهان و قویترین مرد اروپا، هنگام تلاش برای ثبت رکورد شخصی، دچار پارگی عضله لات شد و با وجود ثبت ددلیفت ۴۳۵ کیلوگرمی و کسب مقام مشترک سوم، مجبور به کنارهگیری شد. در مسابقات قویترین مرد جهان ۲۰۱۵ نیز در حرکت Norse Hammers (چکش تعادلی) دچار پارگی عضله سهسر بازو شد.
در طول بیش از ۱۲ سال فعالیت حرفهای، شهلایی در ۵۵ مسابقه بینالمللی شرکت کرد و ۸ عنوان قهرمانی به دست آورد که مهمترین آن قهرمانی قویترین مرد اروپا در سال ۲۰۱۶ بود. او پنج بار به فینال مسابقات قویترین مرد جهان راه یافت و بهترین جایگاهش مقام چهارم در سال ۲۰۱۱ بود.
همچنین در نخستین دوره مسابقات World's Ultimate Strongman در سال ۲۰۱۸ پنجم شد و در رقابت بسیار سنگین Arnold Strongman Classic ۲۰۱۲ به مقام هفتم دست یافت.
در سال ۲۰۱۹، طی مرحله گروهی قویترین مرد جهان، شهلایی دچار پارگی تاندون آشیل شد؛ مصدومیتی که عملاً به پایان دوران حرفهای او انجامید. او دو سال بعد بازگشتی کوتاه داشت و آخرین بار در مسابقات Giants Live Strongman Classic ۲۰۲۱ شرکت کرد و هفتم شد.
مربی، تحلیلگر و صدای استرانگمن مدرن
به گزارش زیسان، پس از کنارهگیری از رقابت، لورنس شهلایی بهطور طبیعی وارد حوزه مربیگری و رسانه شد. او بهعنوان مربی قدرت با ورزشکارانی از رشتههای مختلف، از جمله استرانگمن، پاورلیفتینگ و تمرینات عمومی قدرت همکاری کرد. فلسفه مربیگری او بر توسعه بلندمدت، کیفیت حرکت و پایداری بدنی استوار است؛ اصولی که ریشه در تجربه شخصیاش در بالاترین سطح رقابت دارد.
در کنار مربیگری، نقش او بهعنوان گزارشگر و تحلیلگر مسابقات استرانگمن تأثیر چشمگیری بر این رقابتها داشته است. شهلایی به یکی از صداهای ثابت رقابتهای بزرگ، بهویژه مسابقات Giants Live و رویدادهای بینالمللی تبدیل شد.
گزارشهای او بهخاطر عمق فنی، شفافیت و احترام به ورزشکاران مورد توجه قرار گرفت. او بهجای تمرکز صرف بر هیجان، دشواری آیتمها، استراتژی ورزشکاران و تفاوتهای سطح نخبگان را برای مخاطب توضیح میدهد.
از طریق پادکستها، مصاحبهها و محتوای آموزشی، شهلایی کمک کرده تا تمرینات استرانگمن برای عموم قابل فهمتر شود. امروز، او یکی از معتبرترین چهرههای دنیای ورزشهای قدرتی محسوب میشود؛ پلی میان رقابت حرفهای و آموزش عمومی.
فعالیتهای دیگر لورنس شهلایی
شهلایی نقش کوتاهی در فیلم The Golden Compass (۲۰۰۷) داشت و در سال ۲۰۱۱ در برنامه تلویزیونی Deal or No Deal بریتانیا شرکت کرد؛ جایی که مجری برنامه، نوئل ادموندز، را بالای سر خود بلند کرد. او در سال ۲۰۱۲ یک کسبوکار مربیگری خصوصی در سوئیندون راهاندازی کرد.
از سال ۲۰۱۶، شهلایی به یکی از محبوبترین تحلیلگران و گزارشگران رشته استرانگمن تبدیل شد و در بسیاری از رقابتهای مهم بهعنوان مفسر حضور دارد. او صاحب کانال یوتیوب Big Loz Official است که بیش از ۱۷۵۰ ویدئو در زمینه استرانگمن منتشر کرده است.
او همچنین مربی حرفهای است و شاگردانش در رقابتهای بزرگ جهانی شرکت میکنند. در سال ۲۰۲۳، شهلایی مربی میچل هوپر بود که موفق شد عناوین Arnold Strongman Classic و قویترین مرد جهان را به دست آورد.
لورنس شهلایی به همراه همسرش، الیزابت میسون، در سوئیندون، ویلتشر زندگی میکند. آنها سه فرزند دارند: دو دختر به نامهای آوا و اَلکسا و یک پسر به نام لوئیس.
لورنس شهلایی و عجیبترین آیتمهای استرانگمن
به گزارش زیسان، مسابقات استرانگمن به آیتمهای عجیب و غیرمتعارفش مشهور است و لورنس شهلایی در طول دوران رقابتی و تحلیلی خود با بسیاری از این چالشها روبهرو بوده است. از جمله این آیتمها میتوان به چرخ عصاره (Conan’s Wheel) اشاره کرد؛ سازهای عظیم که ورزشکار باید آن را تا مرز فروپاشی بدنی حمل کند، یا وایکینگ پرس که بهجای وزنه خالص، اهرمهای نامتعادل را به چالش میکشد.
شهلایی همچنین در مسابقاتی شرکت کرده که شامل جابهجایی اشیای نامعمول مانند بشکهها، کیسههای شن و سنگهای طبیعی بوده است؛ آیتمهایی که تعادل و قدرت گیرایی دست به اندازه قدرت عضلانی اهمیت دارند.
یکی از عجیبترین ویژگیهای استرانگمن در دوران او، تغییر مداوم آیتمها بود؛ ورزشکاران اغلب در روز مسابقه با تجهیزاتی روبهرو میشدند که پیشتر هرگز ندیده بودند.
به گزارش زیسان، شهلایی در نقش گزارشگر توضیح داده که چرا این آیتمهای «عجیب» برای افشای ضعفهای واقعی بدن ضروریاند؛ ضعفهایی که در تمرینات معمول باشگاهی دیده نمیشوند. ویژگی منحصربهفرد او این است که هم این چالشها را بهعنوان ورزشکار تجربه کرده و هم اکنون میتواند آنها را با نگاهی تحلیلی، دقیق و آموزشی برای مخاطب تشریح کند؛ ترکیبی که هویت استرانگمن را بهعنوان یکی از خشنترین و خاصترین ورزشهای جهان شکل میدهد.
