ایوندر هالیفیلد؛ یکی از قویترین بوکسورهای تاریخ معروف به «اصل جنس» که دوبار مایک تایسون را شکست داد و چهار بار قهرمان سنگین وزن جهان شد
زیسان: ایوندر هالیفیلد (Evander Holyfield) یکی از موفقترین و محترمترین چهرههای تاریخ بوکس است. او در ۱۹ اکتبر ۱۹۶۲ در آتمورِ آلاباما متولد شد و بین سالهای ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۱ بهصورت حرفهای رقابت کرد؛ مسیری که با استقامت، انضباط و دستاوردهای تاریخی تعریف میشود.
به گزارش زیسان، هالیفیلد با لقب «اصل جنس» تنها بوکسوری است که توانسته قهرمانی بلامنازع را هم در وزن کروزر و هم در سنگینوزن به دست آورد؛ افتخاری که جایگاه او را در میان بزرگان تاریخ این ورزش تثبیت کرده است.
از امید المپیک تا پادشاه کروزر
به گزارش زیسان، صعود هالیفیلد مدتها پیش از حرفهای شدن آغاز شد. او در دوران آماتوری نماینده ایالات متحده در المپیک ۱۹۸۴ لسآنجلس بود و با وجود یک محرومیت جنجالی در مرحله نیمهنهایی، مدال برنز را کسب کرد. عملکرد او در المپیک، فشار مداوم، قدرت بدنی و شدت احساسیاش را به نمایش گذاشت؛ ویژگیهایی که بعدها امضای حرفهای او شدند.
هالیفیلد در سال ۱۹۸۴ حرفهای شد و خیلی زود در رده کروزر (نیمه سنگینوزن) پیشرفت کرد. او با اخلاق کاری استثنایی و قدرت در مبارزه نزدیک، عنوانها را یکییکی متحد کرد و در ۱۹۸۸ قهرمان بلامنازع کروزر شد. به جای ماندن در وزنی که آن را فتح کرده بود، تصمیم جسورانهای گرفت و به سنگینوزن صعود کرد؛ حرکتی پرریسک با توجه به جثه نسبتاً کوچکترش.
شکوه سنگینوزن و قهرمانیهای تاریخی
به گزارش زیسان، دوره سنگینوزن هالیفیلد قلب میراث اوست. در ۱۹۹۰، او با شکست جیمز باستر داگلاس جهان بوکس را شگفتزده کرد و قهرمان بلامنازع سنگینوزن شد. در زمانی که اندازه بدن و قدرت ناکاوت حرف اول را میزد، هالیفیلد با تکیه بر آمادگی بدنی، قلب جنگجو و هوش تاکتیکی بر رقبای بسیار بزرگتر غلبه کرد.
در دهه ۱۹۹۰، او در سختترین عصر سنگینوزن با افسانههایی، چون جورج فورمن، لنوکس لوئیس، ریدیک بو و مایک تایسون روبهرو شد. هالیفیلد به قهرمانی چهارباره جهان در سنگینوزن رسید؛ رکوردی بیسابقه در زمان خود. تمایل او به مبارزه با سرسختترین رقبا - حتی به بهای خطرات شخصی - تحسین هواداران و همصنفیها را برانگیخت.
با وجود شکستها و نبردهای فرساینده، هالیفیلد بارها به اوج بازگشت و دوام و روحیه رقابتی خود را ثابت کرد. مبارزات او بهندرت کسلکننده بود؛ اغلب جنگهایی فرسایشی که استقامت جسمی و ذهنی را میآزمود.
برای مطالعه بیشتر بخوانید:
سبک، شخصیت و میراث
به گزارش زیسان، سبک بوکس هالیفیلد بر انضباط، استقامت و مبارزه نزدیک بنا شده بود. او نه سریعترین سنگینوزن بود و نه قدرتمندترین ضربهزن، اما آمادگی بدنیاش اجازه میداد تا در راندهای پایانی نیز فشار بیاورد. توانایی تحمل ضربات و ادامه پیشروی، به افسانه تبدیل شد.
بیرون از رینگ، هالیفیلد به ایمان مذهبی، فروتنی و حرفهایگری شناخته میشد. هرچند ادامه فعالیتش فراتر از دوران اوج - گاه مورد انتقاد - قرار گرفت، تعهد او به ورزش هرگز کم نشد. او در ۲۰۱۱ بهطور رسمی بازنشسته شد و میراثی بر جای گذاشت که با شجاعت، پایداری و «اولینها» تعریف میشود.
امروز، ایوندر هالیفیلد بهطور گسترده بهعنوان یکی از بزرگترین قهرمانان تاریخ سنگینوزن شناخته میشود؛ مبارزی که نشان داد قلب و اراده میتوانند با اندازه و قدرت برابری کنند.
مهمترین رویدادها و مبارزات ایوندر هالیفیلد
به گزارش راز بقا، کارنامه هالیفیلد با برخی از نمادینترین نبردهای تاریخ بوکس گره خورده است. پیروزی ۱۹۹۰ برابر جیمز باستر داگلاس او را قهرمان بلامنازع سنگینوزن کرد و رهبریاش بر این دسته را اعلام نمود. سهگانه او با ریدیک بو بین ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ جنگهایی فراموشنشدنی رقم زد؛ بهویژه مبارزه نخست که اغلب از بزرگترین نبردهای تاریخ سنگینوزن دانسته میشود.
مبارزاتش با مایک تایسون از بحثبرانگیزترین رویدادهای تاریخ ورزش است. در ۱۹۹۶، هالیفیلد با متوقف کردن تایسون جهان را شوکه کرد و دوباره قهرمانی را به دست آورد. مسابقه برگشت در ۱۹۹۷ بهطور بدنام با گاز گرفتن گوش هالیفیلد توسط تایسون و دیسکوالیفه شدن او پایان یافت و جنجالی جهانی به پا کرد.
هالیفیلد همچنین برابر جورج فورمن نبردی طاقتفرسا را تاب آورد و بعدها در دو مبارزه پرسر و صدا با لنوکس لوئیس برای تعیین برتری سنگینوزن اواخر دهه ۱۹۹۰ روبهرو شد. هرچند آن دیدارها به تساوی و سپس شکست انجامید، اما سرسختی پایدار هالیفیلد را به نمایش گذاشت.
این رویدادها تصویر مبارزی بیباک را تثبیت کرد که هرگز از سختترین چالشها نگریخت و مسیر حرفهایاش را به یکی از تاریخیترین سفرهای بوکس بدل ساخت.
