محمدصابری از اعتیاد ۱۳ ساله تا شرکت آسانسورسازی و بازیگری؛ از بازیگر نقش «سلیم» سریال وحشی چه میدانیم؟
محمدصابری بازیگر نقش سلیم در «وحشی»، از همان استعدادهای کشف شدهای است که با گذشته خود خداحافظی کرد و جهانی دیگر برای خود ساخت.
به گزارش فیلمزی، محمدصابری بازیگر نقش سلیم اتفاقی وارد سینما شد. در واقع زمانی که اراده کرد و اعتیاد سیزده ساله خود را کنار گذاشت، زندگی هم به او سلام کرد.
او در یک شرکت آسانسورسازی مشغول به کار بود و از طریق مهدی گنجی مستندساز به محمد کارت کارگردان سینما معرفی میشود.
کارت در آن زمان فیلم «خونهرو» را در حال ساخت داشت و از محمد صابری دعوت به همکاری میکند تا نقش یک سارق حرفهای را بازی کند و در ادامه نقش کوتاه و البته درخشانی را در فیلم «شنای پروانه» بازی میکند و در این نقش ثابت میکند که اتفاقی وارد دنیای بازیگری نشده است.
اما حضور او در سریال «یاغی» و بازی در نقش «خلیل»، رفیقِ «جاوید» نقطه عطف بازیگری او بود و به یک بازیگر مورد توجه تبدیل شود و در ادامه این مسیر نظر هومن سیدی کارگردانِ «وحشی» را به خود جلب کرد.
نمایش کاراکتر «سلیم» در دل جهان «وحشی» با هوشیاری بازیگر
کاراکتر «سلیم» شخصیتی کمحرف و محتاط است که در دل جهان خشن سریال، نه با خشونت عریان بلکه با بقا و هوشیاری دیده میشود. او یار و غار داود اشرف در دوران آزادی است که در کنار هنر بازیگری جواد عزتی، همپای او درخشید.
محمد صابری یکی از شخصیتهای بهظاهر فرعی، اما مهم را در «وحشی» بازی کرده است که خیلی زود جای خود را در جهان خشن و بیرحم سریال باز میکند. سلیم محصول مستقیم همان زیستجهانی است که «وحشی» روایتش میکند. حاشیه، خشونت و بقا.
در واقع در نخستین مواجهه مخاطب، او مردی کمحرف، محتاط و حسابگر به نظر میرسد. شخصیتی که بیشتر تماشاگر موقعیتهاست تا آغازگر بحران. اما این سکوت، نشانه انفعال نیست. برعکس، سلیم خوب بلد است در فضای ناامن اطرافش زنده بماند. با حداقل حرف، حداقل اعتماد و حداکثر هوشیاری. او نماینده نسلی از آدمهاست که یاد گرفتهاند کم دیده شوند تا دوام بیاورند.
از نظر دراماتیک، سلیم نقش کاتالیزور را دارد. حضورش باعث میشود وجوه پنهانتر شخصیتهای اصلی، بهویژه در مناسبات قدرت، رفاقت و خیانت، آشکار شود. او آینهای است که خشونت و اضطراب محیط را بدون اغراق بازتاب میدهد؛ نه با کنشهای بزرگ، بلکه با واکنشهای کوچک و دقیق.
محمد صابری در این نقش، بهدرستی از اغراق پرهیز میکند. بازی او مبتنی بر بدن، نگاه و مکث است. سلیم بیشتر با چشمهایش حرف میزند تا دیالوگها. همین انتخاب باعث شده شخصیت، باورپذیر و زمینی بماند. شبیه آدمهایی که در چنین موقعیتهایی واقعاً وجود دارند، نه کاراکترهای تیپیکال سریالهای جنایی.
در نهایت، سلیم را میتوان یکی از نمونههای موفق شخصیتپردازی در «وحشی» دانست. شخصیتی که قرار نیست قصه را به جلو هل بدهد، اما فضای قصه بدون او ناقص میشود. او یادآوری مداومی است از اینکه در جهان «وحشی»، همه گرگ نیستند. بعضی فقط یاد گرفتهاند چطور از میان گرگها جان سالم به در ببرند.
و، اما هومن سیدی
هومن سیدی کارگردان و بازیگری است که بهخوبی میداند از آدمهای فرعی با تواناییهای متوسط چگونه بازیهای درخشان بگیرد و بهنوعی به آنها زندگی ببخشد. این تجربه را در ساخت فیلم «مغزهای کوچک زنگ زده» با لادن ژاوهوند، زن میانسالی که تجربه کارتنخوابی داشته است به خوبی نشان داد و در سریال «وحشی» هم به درستی و بهاندازه از محمدصابری بازی گرفت.
سیدی در مواجهه با سلیم، عامدانه از برجستهسازی دراماتیک پرهیز میکند. نه گذشتهای پررنگ از او روایت میکند، نه مونولوگ یا دیالوگی که موقعیتش را توضیح دهد. سلیم قرار نیست فهمانده شود. او باید دیده و حس شود. این تصمیم، کاملا در امتداد جهانبینی سیدی است. جهانی که در آن آدمها معمولا فرصتی برای توضیح خود ندارند.
نکته جالب این است که همین رویکرد هومن سیدی را میتوان در شخصیتپردازی داود اشرف نیز به تماشا نشست. در واقع گوشیِ درِ گوش داود برای بیان صحبتهای خسرو به نوعی پرهیز از همین زیادهگوییها است.
در هدایت بازی، سیدی به محمد صابری اجازه میدهد کم بازی کند. نه اغراق در خشونت، نه تأکید بر مظلومیت. سلیم نه قربانی است و نه جلاد. دقیقا در منطقه خاکستریای میایستد که سیدی به آن علاقه دارد. مکثها، سکوتها و واکنشهای تأخیریِ سلیم، بیش از هر دیالوگی شخصیت او را میسازند.
نکته مهمتر این است که سیدی، سلیم را به ابزار پیشبرد داستان تقلیل نمیدهد. او کارکرد روایی دارد، اما نقش اصلیاش ساختن اتمسفر است. سلیم یکی از آن آدمهاییست که حضورشان مدام یادآوری میکند این جهان امن نیست؛ حتی وقتی اتفاق خاصی نمیافتد.
در نهایت، میتوان گفت سلیم حاصل اعتماد کامل کارگردان به جزئیات خاموش است. هومن سیدی با حذف توضیح، با کمینهسازی کنش و با تکیه بر بدن بازیگر، شخصیتی خلق میکند که شاید پررنگترین نباشد، اما یکی از واقعیترین چهرههای وحشی است. شخصیتی که به همان اندازه که باید، دیده میشود.
