عاطفه احمدی؛ اولین اسکیباز زن ایرانی حاضر در المپیک پکن که به آلمان پناهنده شد و بعد از سه سال به ایران برگشت
زیسان: در دل شهری کوچک و سنتی، جایی که حضور زنان ورزشکار چندان رایج نبود، دختری متولد شد که مسیر زندگیاش با سفیدی برف و شیب کوهها گره خورد.
به گزارش زیسان، عاطفه احمدی نهتنها یکی از چهرههای شاخص اسکی ایران شد، بلکه با حضور در المپیک زمستانی پکن در سال ۲۰۲۲ به نامی شناختهشده در ورزش زنان ایران تبدیل گردید.

زندگی اولیه و ورود به اسکی
به گزارش زیسان، عاطفه احمدی در ۳ دی ۱۳۷۹ در آبعلی دماوند، منطقهای کوهستانی در نزدیکی تهران به دنیا آمد. خانوادهاش یک خانواده چهار نفره ورزشی بودند؛ پدر و مادرش اسکی باز بودند و خواهرش حدیث نیز این مسیر را دنبال کرد. او بارها گفته است: «آنقدر کوچک بودم که نمیفهمیدم این تکه چوبها چیست، اما یاد گرفتم روی برف راه بروم».
نخستین تجربه اسکی او به سال ۱۳۸۲ برمیگردد؛ زمانی که فقط سه سال داشت و پدرش اولین مربی او بود. تلاش و تمرینهای مداوم باعث شد احمدی خیلی زود استعداد خود را نشان دهد.
در ۱۰ سالگی برای اولین بار راهی مسابقات خارجی در قزاقستان شد. پنج سال بعد، یعنی در ۱۵ سالگی، در حالی که هنوز به سن قانونی ورزش حرفهای نرسیده بود، قهرمان ایران شد.

صعود به تیم ملی و تجربه تلخ خط خوردن از المپیک
عاطفه پیش از رسیدن به سن قانونی به تیم ملی دعوت شد و پس از دریافت مجوز، با ۱۶ سال سن در مسابقات قهرمانی جهان در سنموریتز سوئیس شرکت کرد.
اما یکی از مهمترین نقاط عطف زندگی او لحظهای بود که از فهرست اعزام به المپیک خط خورد. خودش این دوران را چنین توصیف کرده است: «ویران شدم… دو هفته فقط گریه کردم و میخواستم اسکی را برای همیشه کنار بگذارم». پس از دو ماه، به تمرین برگشت و تصمیم گرفت ثابت کند چه تواناییهایی دارد.

موفقیتهای ورزشی
به گزارش زیسان، عاطفه احمدی در سالهای پس از آن به موفقیتهای مهمی دست یافت: طلای بینالمللی ۲۰۱۸ در مسابقات آناتولی کاپ ترکیه؛ نخستین طلای برونمرزی بانوان ایران در این رشته، حضور در دو دوره مسابقات قهرمانی جهان (۲۰۱۹ و ۲۰۲۱) و شرکت در المپیک زمستانی ۲۰۲۲ پکن بهعنوان تنها زن کاروان ایران.
در المپیک پکن، او در دور اول مسابقه اسلالوم در میان ۸۸ نفر، رتبه ۵۷ را به دست آورد. در دور دوم، با وجود طیکردن بخش زیادی از مسیر، تعادلش را از دست داد؛ زمین نخورد، اما مسابقهاش ناتمام ماند.

فصل سختیها: تمرینها و آسیبها
او بارها درباره سختیهای این رشته گفته است: تمرینهای روزانه ۴ ساعته، شروع فعالیت صبحگاهی از ساعت ۵ یا ۶، تمرین یازدهماهه در سال، حتی بدون برف، در سالن یا پیست خشک، آسیبدیدگیهای مکرر در ناحیه پا و کتف. به گفته خودش، «هیچ موفقیتی بدون سختی به دست نمیآید»، و این جمله مسیر حرفهای او را توصیف میکند.

مهاجرت به آلمان و ماجرای پناهندگی
در ۸ بهمن ۱۴۰۱، عاطفه احمدی رسماً اعلام کرد که به آلمان مهاجرت کرده و از این پس زیر پرچم این کشور مسابقه خواهد داد. این خبر بازتاب گستردهای داشت. رئیس فدراسیون اسکی ابتدا گفت: «امیدوارم خبر پناهندگی عاطفه احمدی درست نباشد». اما مدتی بعد اظهار کرد که «شوکه شدهایم».
عاطفه احمدی برای حضور در مسابقات جهانی فرانسه به آلمان رفته بود، اما اعلام کرد قصد بازگشت به تیم ملی ایران را ندارد و به آلمان پناهندگی داده است.

بازگشت غیرمنتظره به ایران
حالا پس از چند سال مهاجرت عاطفه احمدی با انتشار پستی در اینستاگرام اعلام کرد به ایران بازگشته است. او نوشت: «باید به شما عزیزان عرض کنم من در کشورم ایران حضور دارم… ایران همیشه خانه امن من است. با حمایت و کمکهای مقام معظم رهبری به کانون گرم خانواده برگشتم».
این بازگشت بازتاب گستردهای در رسانهها داشت و نقطه پایانی بر یکی از پرچالشترین دورههای زندگی ورزشی او شد.
